Liam. ♥

Cześć. Z tej strony A. i chcę was przeprosić za małą nie obecność,miałam pewne problemy które udało mi się rozwiązać i gdy myślałam,że mam już wszystko z głowy przed chwilą doszedł jeszcze jeden na naszym drugim blogu,ale mam nadzieję,że to także się rozwiąże w miarę szybko,do tego doszła szkoła i nie miałam czasu. I tak piszę to w biegu bo mam jeszcze przynieść Nikoli lekcje więc znalazłam chwilkę by napisać imagina :)) 
A więc przepraszam za nie obecność,a teraz zapraszam was na Liama :)

***

-Przynieść Ci coś jeszcze?-spytał się mnie Liam po przyniesieniu herbaty o którą go prosiłam. 

Taki kochany przyjaciel...

-Nie dziękuję.-odpowiedziałam z uśmiechem i spojrzałam na mój duży już brzuch.

Byłam w 8 miesiącu ciąży i lada moment mogłam urodzić więc ostatnie dni miałam spędzić w szpitalu tak na wszelki wypadek.

-Jesteś pewna |T.I|? Bo wiesz,że ja zawsze do usług.-powiedział i się roześmiał. 

-Tak,jestem pewna. James był by dumny,że miał by dziecko,zawsze je chciał.-przypomniałam sobie i od razu w moich oczach pojawiły się łzy.

James był moim mężem. Planowaliśmy razem przyszłość,teraz siedział by przy mnie wraz z Liamem i |T.I.P| i czuwał by przy mnie,ale jeden wypadek pokrzyżował nasze plany.

Do wypadku doszło w lipcu minionego lata kiedy to mój mąż szedł do sklepu potrącił go samochód który prowadził mój były który nie mógł pogodzić się z faktem iż kocham innego. Wjechał w niego specjalnie,nie był pijany nic z tych rzeczy zrobił to zupełnie świadomie. 

Zaczęłam płakać.

-Już,już |T.I| spokojnie.-zaczęła mnie pocieszać |I.T.P| jednak ona także zaczynała płakać. James był jej bratem czyli kimś bliższym niż dla mnie.

-To jest takie nie sprawiedliwe.-dławiłam się łzami.-On powinien żyć!-krzyknęłam przez co podniosłam się z łózka,ale szybko opadłam na poduszki. Nie mogłam się stresować,zaszkodziło by to dziecku,a kolejnej tragedii już bym nie przeżyła.

-Ale pamiętaj,że tego dupka także czekała śmierć.-pocieszał mnie Liam.

Wiem,że za takie "wyskoki" dostaje się lżejszą karę niż śmierci,ale Tom dostał właśnie taką.

-Tak wiem.-wychlipałam. 

Nagle poczułam mocny ból w okolicach brzucha.

No to się zaczyna....

-Jezus |T.I| wszystko w porządku?! -podskoczyła |T.I.P|.

-|T.I.P|! Ona rodzi! Leć po lekarzy!-krzyknął Liam po czym dziewczyna w biegu zniknęła w drzwiach,ale wróciła po paru sekundach z paroma lekarzami i dwoma pielęgniarkami.

Zostali wyprowadzeni z sali i zajęli się mną. Więcej nie pamiętam...

*3 lata później*

Po założeniu kurteczki małej |I.C| wzięłam klucze od samochodu i wyszłyśmy. Zakluczyłam drzwi,potem bramę i wsiadłyśmy do auta.

Mała miała dziś swoje 3 urodziny więc wraz z |I.T.P| i chłopakami z 1D postanowiliśmy zrobić jej urodziny marzeń.

Miało być dużo słodyczy,różu i typowych dla trzyletniej dziewczynki zabawek i parę jej koleżanek.

"To będą najlepsze urodziny w całym jej życiu"-pomyślałam po czym skręciłam w prawo by dojechać do domu zespołu.

-Mamusiu,czemu jedziemy do wujków?-spytała mnie córka tym swoim głosikiem.

-Zobaczysz kochanie,to niespodzianka.-powiedziałam i puściłam jej oczko. Odpowiedziała tym samym. Rozkoszne dziecko.

-A wiesz jaki dziś dzień mamusiu?-spytała się |I.C| gdy byłyśmy już w ogrodzie chłopaków.

-Wtorek,a co?-spytałam się żartem.

-No ftolek też,ale dziś są moje urodziny!-wykrzyknęła uradowana.

-Jesteś pewna? A nie za tydzień?

-Nie,mamo. Dziś. Zapomniałaś?-posmutniała.

Wzięłam ją za rączkę i otworzyłam furtkę. Nagle usłyszałyśmy "Wszystkiego Najlepszego!" i do małej podbiegły jej trzy koleżanki i przytuliły ją.

Najbardziej uroczy widok na świecie...

Podeszłam do reszty gości czyli |I.T.P| i 1D i przywitałam się z nimi.

-Dziękuję wam za pomoc,bez was nie dałabym rady.-powiedziałam po przytuleniu całej szóstki,a Liama powitałam szczególnie. 

Soczystym buziakiem.

Tak. Byłam oficjalnie zaręczona z Liamem Payne. I byłam z nim  najszczęśliwszą kobietą na świecie.

Myślałam,że po stracie Jamesa nie zaznam miłości,a tu proszę. Jakie zaskoczenie.

Zawsze mówił mi żebym była szczęśliwa.

Teraz taka jestem...

***

A.♥